De pottenbakkers van Safi

 2015 Marokko, Reizen  Reacties staat uit voor De pottenbakkers van Safi
Feb 222015
 

Bij een stalletje in de soek (markt) om de hoek kochten we dikke, hartige, enigszins taaie pannenkoeken, die we in ons “stamcafé” in El Jadida als stevig ontbijt bij een kleine espresso aten.

Met een CTM-bus, die ruim een half uur te laat was, reisden we rond de middag in ca. 2,5 uur door een groen en glooiend landschap naar het zuidelijker Safi. Dichterbij Safi werd het langzaam wat heuvelachtiger en verschenen er meer en meer cactussen, waaronder aloë vera.

We konden geen plaats vinden voor het middageten, dus kochten we een licht volkorenbrood en sardientjes met pittige tomatensaus in blik bij een grote Carrefour-supermarkt en aten dit in het tegenoverliggende café op, waar we zwarte thee en muntthee bestelden. Het smaakte prima.

De buurt rond het centrale Mohammed V plein, een zevensprong, was erg rustig, maar misschien kwam dat doordat het zaterdag was (voor moslims is dit een soort zondag, die volgt op de vrijdag, de dag van het gebed).

We liepen naar de hoog ommuurde medina, waar we aan de zeezijde in een rustig steegje hotel Essaouira vonden, waarvan de naam alleen in het Arabisch vermeld stond. De vloeren, muren en trappen leken nog met de originele Portugese tegeltjes betegeld te zijn. We waren het er snel over eens dat we hier wilden overnachten, ondanks dat er alleen een gemeenschappelijk warme douche was. De oude man aan de kleine balie hoefde onze huwelijksakte niet te zien 😉 Het is het goedkoopste hotel tot nog toe: 100 dirham (ca. 10 euro). Meestal zijn weer zo’n 150 dirham kwijt (behalve in Casablanca).

De kamer, nummer 7 met een blauwe deur op de tweede verdieping, was rechthoekig en klein, maar had een heel aangename sfeer. De vloer was van afwisselend oker en bordeauxrode tegeltjes, die enigszins versleten waren. Er was een oude, hardhouten kast met een spiegel. Kasten gebruiken we overigens nooit, want ze vergroten het risico dat je iets vergeet. Met een tafel of stoelen waar we onze tassen op kunnen zetten, zodat ze schoon blijven, zijn we altijd blij. De muren waren onregelmatig gepleisterd, maar netjes in gebroken wit gesausd. Het hoge plafond was wit met een kleine lambrisering. Er was een klein raam met buiten luiken tegen het lawaai en het licht. De bedden waren opgemaakt met schone lakens en warme dekens. We konden kiezen uit een gewoon kussen of een rol.

We bezochten de drukke soek in de medina, waar o.a. het beroemde aardewerk van Safi wordt verkocht. Het aardewerk wordt in een buurt op de pottenbakkersheuvel, net buiten de medina, gemaakt. Overal stonden grote lemen ovens, maar we vroegen ons af of deze nog werden gebruikt, omdat ze er nogal verwaarloosd uitzagen. Helaas word je hier vaak aangesproken door mensen die je willen “gidsen”. Overigens valt het lastiggevallen worden door dit soort mensen tot nog toe erg mee, waarschijnlijk omdat het laagseizoen is. Ook hebben we nog niet meegemaakt dat er teveel geld voor iets werd gevraagd, waarbij gezegd moet worden dat we tot nog toe nog geen gebruik hebben gemaakt van taxi’s.

image

Aardewerk - Safi

Het was niet makkelijk om een plaats voor het avondeten te vinden die ons goed beviel, maar bijna terug bij de medina vonden we een drukbezocht restaurant waar harira (pittige soep) en verse, zelfgemaakte frites met mosterd werden geserveerd. Thuis hadden we ons al verheugd op dit gerecht, dus we waren blij!

Safi voelde wat somber aan, maar wellicht kwam dat door het even wat sombere weer. De sfeer herinnerde aan een reis, lang geleden, naar Portugal. In de avond ging het miezeren en later zachtjes regenen. De temperatuur was aangenaam, niet te warm en niet te koud. Ondanks de nabijheid van de oceaan was er niet al teveel wind.

De oceaan ligt enkele tientallen meters beneden een niet al te lange boulevard, die rommelig en in een niet erg goede staat was. De golven beukten hard tegen de rotswand en spetterden tientallen meters hoog op.

De volgende stop zal Essaouira worden, ongeveer 2,5 uur zuidelijker met de bus.

De cisterne van El Jadida

 2015 Marokko, Reizen  Reacties staat uit voor De cisterne van El Jadida
Feb 202015
 

Na weer een goede nachtrust en een stevig ontbijt met bissara (tuinbonensoep) en brood, afgesloten met te zoete, maar toch lekkere muntthee, slenterden we nog even door de centrale markt van Casablanca om daarna met een comfortabele CTM-bus naar El Jadida (“de nieuwe”) te vertrekken (ca. 2 uur, 100 km). Het duurde even voor we de bebouwde kom verlaten hadden, maar de weidse ruimte buiten de stad, met veel groen en bloemen, waaronder goudsbloem, was heel aangenaam voor het oog. Naarmate we dichterbij El Jadida (ca. 150.000 inwoners), een gemoedelijke landbouwstad van Portugese origine kwamen, kwam er meer en meer zon. De middagtemperatuur in El Jadida lag rond 17 graden, ietsje meer dan in Casablanca. Vanwege de ligging aan de oceaan was het aan de kust wel vrij winderig in de middag en avond.

Aangezien we rond lunchtijd aankwamen, aten we eerst wat en zochten daarna naar een hotel. Het is naar onze ervaring overigens altijd beter om deze volgorde aan te houden. We overnachtten in het nette hotel Nice, met een mooie betegelde, vaak belopen trap, in een schone, iets vervallen kamer met harde bedden, hetgeen hier het gebruik is. We waren in deze tijd van het jaar waarschijnlijk één van de weinige gasten. In een ander hotel werden we geweigerd, omdat we geen huwelijkse akte konden tonen, iets wat ons eigenlijk nog nooit eerder is gebeurd (zover we weten). Ik vind het niet zo erg, want ’s lands wijs, ’s lands eer.

We slenterden door de stad, genietend van de warme zon, en dronken op het terrasje van een koffiehuis, die je hier overal vindt, een lekkere espresso (café noir) met een stukje cake, dat we eerder in een boulangerie (bakkerij) kochten. Ons “stamcafé” is la Perla, vanwege de vriendelijke bediening, de schone wc, zijn prettige, centrale ligging en de goede Wi-Fi-verbinding, zelfs goed genoeg om een film te downloaden (leuk voor in de avond).

We wandelden over de lange pier die de kleine baai moet beschermen tegen de hoge golven van de vaak ruwe oceaan. We moesten oppassen om niet nat te worden van de spetters van de hoge golven. Aan het eind waren een paar mannen aan het vissen. Als je een poos de zee niet gezien hebt, is het weer fijn om een branding met mooie, grote schuimkoppen te zien.

We verkenden de oude, pittoreske medina met zijn oude zeepoort (Bab el Bahr). Aan de zeezijde is duidelijk te zien dat de muren al oud zijn, maar toch zijn ze nog steeds in goede staat. We liepen op ons gemak rond over de oude vestingmuur en zijn bastions met uitzicht op een haventje met wat kleine vissersbootjes. Op één van de stenen, boven een welgevormde poort, stond het jaartal 1280.

image

Medina - El Jadida

Uiteraard bezochten we de prachtige cisterne in het centrum van de medina, een gewelfde, ondergrondse wateropslag uit de 15e eeuw. Hier werd een scène van de bekende film Othello van Orson Welles opgenomen. De cisterne is erg fotogeniek door de stralen zonlicht die van bovenaf binnenvallen en reflecteren in een laagje water dat op de bodem van de cisterne ligt.

image

Cisterne - El Jadida

Ook wandelden we over de lange, winderige boulevard die ’s zomers druk wordt bezocht door Marokkanen uit allerlei delen van het land. Er is een wijds uitzicht over de wilde oceaan en er staan langere rijen palmbomen in een groen plantsoen. Hier en daar zijn kinderen aan het voetballen. Een paar grote stenen fungeren als doel. Ze zijn heel handig met de bal.

Volgens de in onze telefoons ingebouwde stappenteller lopen we ongeveer 10-15 kilometer per dag.

We genoten erg van “plat homoss motabal” (hummus) en “plat baba ghanoje” (een gerecht op basis van gepureerde, geroosterde aubergine) in restaurant el Rif met een vriendelijke Jordaanse eigenaar. Heerlijk en leuk voor de afwisseling!

Hoewel volgens wat ik gelezen heb het internet hier niet gecensureerd zou zijn, is mijn ervaring anders. Soms zijn websites niet bereikbaar met de melding “verbinding geweigerd”, zelfs niet over een beveiligde verbinding (https). Dit soort beperkingen zijn voor mij vrij gemakkelijk te omzeilen, omdat ik meerdere servers in diverse landen ter beschikking heb om mijn lokale internet-verkeer versleuteld om te leiden. Aanvulling: ik heb ook gemerkt dat verkeer soms beperkt wordt, bijvoorbeeld het uploaden van foto’s, wat goed te omzeilen bleek met shadowsocks.

Positief is dat Marokko lang niet meer zo vies is als we ons herinneren. Vrouwen zijn vaak hun stoep aan het boenen en er is gelukkig niet zoveel zwerfafval meer. Ook de hotels zijn schoon en het beddengoed is redelijk goed in orde. Zelfs het sanitair is verbeterd, hetgeen in dit soort landen “traditioneel” slecht en vies is.

Onze volgende bestemming is Safi, weer een stuk zuidelijker langs de kust.

Een dag in Casablanca

 2015 Marokko, Reizen  Reacties staat uit voor Een dag in Casablanca
Feb 192015
 

’s Ochtends werden we uitgerust wakker door het langzaam toenemend geroezemoes in de straat beneden. Ik heb de oproep voor het gebed in de vroege ochtend van de nabije moskeeën niet eens gehoord. Na een warme douche verkenden we de centrale markt, die gevestigd is in een groot, oud, wat vervallen gebouw. Er hingen nog verbleekte aanplakbiljetten uit 1927 en er waren mooi betegelde fonteintjes, waar mannen kannen met water aan het vullen waren.

We kregen van een vriendelijke marktkoopman gratis bissara met gubz (brood) aangeboden. Bissara is een licht gekruide tuinbonensoep, die hier als ontbijt wordt gegeten. Een net getrouwde jongeman van een naburige groentenkraam vertaalde het Arabisch van de man voor ons.

We wisselden van hotel, vannacht slapen we in hotel Rialto, schuin tegenover een bekende bioscoop met dezelfde naam. Het hotel is wat goedkoper en net zo goed en heeft bovendien een mooie binnenplaats met veel planten. De ontvangst was heel gemoedelijk. De procedure was simpel: paspoorten overhandigen en wachten op de inschrijving in het register en daarna vooruit betalen.

We waardeerden onze INWI SIM-kaartjes op met 50 dirham (ca. 5 euro) en met wat hulp van een INWI-servicecentrum kochten we daarvan een internetbundel van 4 GB voor 30 dagen. Met een beetje van het bonustegoed dat we kregen door het opwaarderen, belde ik mijn ouders om te laten weten dat alles goed ging.

Nadat we een kahwa (kleine, lekkere koffie, altijd geserveerd met een glas water) in een koffiehuis hadden gedronken, aten we weer in het drukke restaurant Amine lekkere, gefrituurde wijting en diverse heerlijk klaargemaakte groentes.

’s middags slenteren we door de medina (oude centrum) van ed Dar el Baida (de Arabische naam van Casablanca: “het witte huis“). Hoewel mijn Arabisch wat weggezakt is, kan ik het Arabische schrift nog prima lezen en beginnen de meest gebruikelijke woorden alweer terug te komen.

Later in de middag bezochten we de indrukwekkende Hassan II – moskee, de derde grootste moskee van de wereld, gelegen op een aangelegd schiereiland. De luchten waren heel mooi, enigszins dreigend, en de zee vrij ruw, mede door de wind.

image

Hassan II - moskee - Casablanca

Op de terugweg liepen we door de drukke, kleurrijke markt aan de buitenzijde van de medina. Eerst langs kleine groentenkraampjes, later door een steegje waar vooral huishoudelijke goederen werden verkocht.

De geur van Marokko is nog steeds heel herkenbaar: de geur van de cafés, de geur van gebakken of gefrituurd eten en soms, minder dan vroeger, de geur van rottende etensresten of van het riool.

Morgen reizen we met een bus van de bekendste en beste maatschappij, CTM, door naar El Jadida, een stuk zuidelijker langs de kust.

Aangekomen in Casablanca

 2015 Marokko, Reizen  Reacties staat uit voor Aangekomen in Casablanca
Feb 182015
 

We hadden een voorspoedige vlucht met een Boeing 737-800 naar Casablanca (slechts 2 uur en 50 minuten) en kwamen een half uurtje voor de geplande tijd nog voor ’s avonds zeven uur lokale tijd aan. Het is hier één uur vroeger dan in Nederland. De wachttijd bij de douane viel mee, hoewel één en ander best nog wel wat effectiever zou kunnen. In de aankomsthal kregen we gratis SIM-kaartjes van de provider INWI, met zelfs elk 20 dirham tegoed (ca. 2 euro). Met een redelijk comfortabele trein reisden we om acht uur in minder dan drie kwartier naar station Casa Voyageurs, een half uurtje lopen van de centrale markt. Het was best winderig en fris en we moesten even schuilen voor een korte stortbui. In een goed restaurant aten we heerlijke vis, sole (sliptong) en merlan (wijting), met frietjes en harissa (saus). We hebben het lekkere Marokkaanse eten gemist! We moesten even zoeken naar een hotel, want er was er een aantal vol. We overnachtten in kamer 48 in hotel Colbert in een grote, hoge kamer met zandgele muren. De bedden waren goed, de douche was lekker warm (verwarmd door een grote Ariston boiler) en het uitzicht op de centrale markt (Marché Central) was mooi. We vielen tevreden in slaap met het zachte geroezemoes van buiten.

image

Marché Central - Casablanca

Op reis naar Marokko

 2015 Marokko, Reizen  Reacties staat uit voor Op reis naar Marokko
Feb 092015
 

Over een week gaan we op reis naar het kleurrijke Marokko.

We vliegen met Royal Air Maroc naar de grootste stad van Marokko en van de Maghreb: Casablanca. De luchthaven ligt een flink stuk van de stad, maar de stad is gemakkelijk bereikbaar per trein. Zoals altijd gaan we rondtrekken zonder plan. In verband met de temperatuur zijn we van plan eerst richting het zuiden te reizen.

Hoewel ik nog een keer in Marokko heb paardgereden, is het lang geleden dat we samen in dit land op reis zijn geweest. We zijn benieuwd hoe we dit nu gaan ervaren!

Onder dit bericht zullen we onze verhalen schrijven.

17 februari 16:45 Amsterdam 19:25 Casablanca AT0851
9 maart 11:25 Casablanca 15:50 Amsterdam AT0850

Onze reisroute

(wordt bijgewerkt tijdens onze reis)

Handige informatie