Nog twee nachten in Thessaloniki

 2017 Griekenland, Reizen  Reacties uitgeschakeld voor Nog twee nachten in Thessaloniki
dec 142017
 

Na een uitgebreid ontbijt gingen we met de trein van 8.19 terug naar Thessaloniki. Ik had een directe trein uitgezocht, maar we moesten toch in Paleofarsalos, nee Larissa, overstappen. De conducteur zei dat in ieder geval netjes bij het controleren van de kaartjes en veranderde dat later toen hij weer langskwam. De trein verder naar Thessaloniki stond een stukje verderop aan hetzelfde platform netjes te wachten. Het landschap zag er in de vroege ochtendzon met wat nevel mooi uit. We reisden nog één keer langs (beter niet over) de besneeuwde Olympus.

In sommige treinen is er in de wagons geen GPS ontvangst, dan kijk ik af en toe bij de deuren waar we zijn, zodat we weten wanneer we moeten uitstappen, want de omroepen zijn, ook door de Griekse taal, slecht te verstaan. De mobiele ontvangst tussen de steden is beperkt en als het werkt, werkt het meestal maar langzaam door een instabiele EDGE- of zelfs een ouderwetse GPRS-verbinding. In de kleinere steden is er meestal een snellere HSDPA-verbinding en in de grotere steden en heel snelle LTE-verbinding.

Na aankomst liepen we richting het centrum van Thessaloniki. We aten in het uitstekende restaurant Tsarouchas, waar we de volgende middag nog een keer aten, omdat het goed bevallen was en we toch in de buurt waren.

We hadden geen zin om in het drukke centrum te slapen, dus besloten we terug te gaan naar het in de Ano Poli (oude stad) gelegen, rustige hostel Crossroad, dat twee gedeelde kamers voor vier personen heeft (orient en balkan) en één privé kamer voor twee of drie personen (mediterranean). We hadden niet gereserveerd. We hadden geluk, want we troffen één van de beheerders toen hij net weg wilde gaan. We hadden het schone en ruime hostel twee dagen voor onszelf, want veel vluchten van low cost luchtvaartmaatschappijen, zoals Ryanair, waren omgeboekt naar Athene vanwege werkzaamheden op de luchthaven. Vanuit de kamer keken we over een stuk van de stad en de zee.

We zwierven op ons gemak door de stad en kwamen o.a. langs Rotunda, de boog van Galerius, het Romeinse forumAgios SofiaAgios Dimitrios en de witte toren. Het was heerlijk weer, zonnig en zelfs 17 graden. We hebben deze reis tegen de verwachting in sowieso erg veel geluk gehad met het uitzonderlijke goede weer.

Overal kun je snacks en koffie krijgen die van uitstekende kwaliteit zijn. Bij de koffie en bij de maaltijd krijg je bijna altijd water. Soms een glas kraanwater (dat hier goed drinkbaar is, soms met een beetje chloorsmaak), soms een flesje, soms kun je kiezen. Koffie is een belangrijk onderdeel van het sociale leven, gezien de vele terrasjes waar je uitsluitend wat kunt drinken. Opvallend is dat er wat traditionelere cafés zijn die vrijwel uitsluitend door oudere mannen worden bezocht, soms allen naar boven starend naar een voetbalwedstrijd op een groot televisiescherm, maar ook moderne, hippere tentjes voor jongere mensen. De deuren van toiletten kunnen vaak niet op slot. De regel is dan als de deur dicht is dat het toilet bezet is.

Wij kennen in Nederland een pizzakoerier, de Grieken een coffee cab.

Op straat kun je ’s avonds gepofte kastanjes en andere lekkernijen kopen.

De laatste avond aten we lekkere hapjes in restaurant Igglis dat werd aanbevolen door de beheerder van het hostel. We kregen een raki als welkomstdrankje en ook een klein, lekker nagerechtje: een plakje gezoete griesmeel en Griekse yoghurt met citroen. Er werd traditionele Griekse muziek gedraaid.

De laatste ochtend bekeken we de stadsmuren en het kasteel annex gevangenis in het hogere deel van de stad, dat werd gerestaureerd. Er was een mooi uitzicht op de stad en de zee. Het was warm weer, warm genoeg voor alleen een truitje, zeker bij het omhoog gaan.

Thessaloniki is een prettige, veilige en overzichtelijke stad en naar mijn idee een betere plaats om een reis door Griekenland te beginnen dan het drukkere en meer vervuilde Athene. Er zijn relatief weinig zwervers en vluchtelingen, hoewel we bij de bushalte voor de bus naar het vliegveld een paar keer lastig werden gevallen.

Er is veel graffiti, soms mooi, soms lelijk. Veel oude dingen, zoals kapotte auto’s en afgedankte treinen en zelfs afgedankte vliegtuigen, laten de Grieken gewoon staan, vooral in wat landelijkere gebieden. Griekenland is redelijk modern geworden, hoewel er bijvoorbeeld nog steeds telefooncellen en -kaarten zijn. De huizen en flats zijn meestal in redelijk goede staat, hoewel hier en daar onderhoud geen kwaad zou kunnen en er hier en daar vervallen huizen staan, soms midden in de stad.

Toen we met de bus naar het vliegveld wilden gaan, was er een staking en demonstraties. Gelukkig hoefden we niet lang op de onregelmatig rijdende bus 78 naar het vliegveld te wachten, die wel aardig vol was, maar dan wel weer gratis was vanwege de stakingen. Het vliegtuig was 20 minuten vertraagd, door een laat vertrek van de heenvlucht van Schiphol naar “Makedonia” luchthaven, waarschijnlijk vanwege de nasleep van de problemen door het Nederlandse winterse weer. Wij wachtten buiten op een bankje in de zon met 18 graden (!) geduldig tot het tijd was. Na het passeren van de douane dronken we nog een bekertje koffie, die zelfs op de luchthaven niet meer kost dan elders. Heel sympathiek. Het instappen was wat chaotisch. De ruimte voor handbagage was beperkt, terwijl sommige mensen veel te veel handbagage meenamen. Gek genoeg wordt daar weinig van gezegd, waarschijnlijk om gezeur te voorkomen. We vlogen in een Boeing 737-800 in ongeveer drie uur op 11,5 km hoogte terug naar Schiphol.

We liepen elke dag zo’n 10.000-20.000 stappen (ca. 7,5-15 kilometer).

Thessaloniki II 2017 · 130 nieuwe foto's toegevoegd aan gedeeld album
Thessaloniki II 2017 · 130 nieuwe foto’s toegevoegd aan gedeeld album

Meteora – Moni Agias Triados

 2017 Griekenland, Reizen  Reacties uitgeschakeld voor Meteora – Moni Agias Triados
dec 122017
 

We reisden aan het einde van de dag met een korte dieseltrein rechtstreeks naar het stadje Kalambáka in de streek Meteora. De treinen zijn verwarmd, voor ons zelfs teveel, dus we hoefden zeker geen kou te leiden. In Paleofarsalos veranderde de trein van rijrichting. Ruim tweeëneenhalf uur later kwamen we een klein kwartiertje te laat aan. We liepen via het centrum naar hotel Galaxy, drie straten van het treinstation, dat we deze keer vooruit geboekt hadden en waar we correct werden ontvangen en geen vraag teveel was.

’s Ochtend wachtte er zoals beloofd een uitstekend ontbijt met veel variatie op ons.

Al vroeg liepen we door de oude stad steeds verder omhoog. Het was nog koud, zelfs nog iets onder nul, maar dat veranderde snel want het was heel zonnig weer. ’s Nachts had het vier graden gevroren, overdag was de luchttemperatuur zo’n 12 graden. Op het pad naar Moni Agias Triados (klooster de heilige drie-eenheid) hadden we vele toeristen verwacht, maar we ontmoeten alleen maar Mike, een ranger van het Yosemite national park. Blijkbaar gingen alle andere toeristen met een tour in een busje langs de makkelijk over de weg bereikbare kloosters. Samen met Mike volgden we het pelgrimspad naar het weinig bezochte Grieks-orthodox klooster, dat op een grote, hoge rots ligt op 570 meter hoogte en ongeveer 400 meter boven en drie kilometer te voet van de stad. Het klooster uit 1476 was vroeger moeilijk bereikbaar, maar nu zijn er tunnels en een betonnen trap van 130 treden. Het gebouw is volledig gerestaureerd. Alleen de twee kapellen, waarvan de muren en het plafond bedekt zijn met fresco’s, die we niet mocht fotograferen, lijken nog origineel te zijn. We roken de was van de kaarsen. Er is een weids uitzicht op het stadje en de vallei waarin het stadje ligt. Aan de rand van de stad stroomde een in de zon glinsterende rivier en verder weg zagen we besneeuwde bergtoppen. Het klooster komt voor in de James Bond film For Your Eyes Only (1981) en in de Kuifje film Kuifje en het geheim van het Gulden Vlies (1961). Dat gaan we thuis controleren.

De andere kloosters waren of gesloten of alleen over een verharde weg bereikbaar en aangezien we niet als doel hadden om zoveel als mogelijk kloosters op één dag te bekijken, gingen we dezelfde weg over het pelgrimspad terug naar beneden.

We aten samen met Mike en goede maaltijd en daarna gingen we weer onze eigen weg. In de middag liepen we via het treinstation naar de rivier die we van bovenaf hadden gezien. De man achter het loket was “even” weg, dus kochten we de treintickets terug naar Thessaloniki toen we weer terugkwamen.

Meteora 2017 · 108 nieuwe foto's · Album van Marcel Bokhorst
Meteora 2017 · 108 nieuwe foto’s · Album van Marcel Bokhorst

Een zondag in Larissa

 2017 Griekenland, Reizen  Reacties uitgeschakeld voor Een zondag in Larissa
dec 102017
 

Het was een klein avontuur om vanuit Delphi terug naar het noorden te reizen, want de geplande bus reed niet op zondagochtend en we moesten langzamerhand wel weer richting Thessaloniki gaan reizen. In het restaurant waar ook de bustickets werden verkocht en dat ook fungeerde als een soort bushalte, kregen we advies van een wat extraverte taxichauffeur die een kopje koffie aan het drinken was. Het is altijd moeilijk om in te schatten of een advies objectief is. Eerst zou de om 16.00 langskomende bus richting Athene er driekwartier naar Levadia (Libadeia) over doen, later werd dat een uur.  We kregen ook een rit naar het treinstation aangeboden voor 70 euro, dat later 60 euro werd. Achteraf klopte de meeste dingen wel. In Levadia, waar we na drie kwartier buiten de stad langs de snelweg werden afgezet, hadden we inderdaad een taxi naar het treinstation nodig, die we gelukkig in het centrum, dat we na ongeveer een half uur flink doorlopen bereikten, vonden. Alle voorbijgaande taxi’s hadden al passagiers. De taxi bracht ons in een minuut of tien naar het afgelegen (zo’n vijf kilometer buiten de stad), maar sfeervolle treinstation. We hoorden zelfs een paar keer een uiltje tijdens het wachten. We kochten de kaartjes voor een rechtstreekse trein naar Larisssa tien minuten voor de trein stipt op tijd langskwam om 17:41, dus het was allemaal vrij krap.

In de trein kochten we wat kleine dingetjes te eten en een vers gezette koffie, echt waar! Buiten was het donker en mede door het getinte glas was er helaas weinig te zien. In theorie hadden we rechtstreeks naar Kalampáka kunnen reizen, maar dan zouden we erg laat zijn aangekomen. De trein had al een aanzienlijke vertraging bij aankomst in Larissa.

We hoefden geen moment te twijfelen over de allerlaatste beschikbare kamer in hotel Helena, want we wisten dat we een mooie kamer zouden krijgen en dat het ontbijt een feest zou zijn! Op booking.com hadden we al gezien dat er geen aanbiedingen waren, ook niet van andere hotels,  en dat veel hotels al vol waren (zover als dat dan klopt op booking.com). We kregen een suite die normaal 180 euro per nacht zonder ontbijt kost voor een fractie van dat bedrag met ontbijt. Geen reden tot klagen dus!

In Larissa was het ruim vijf graden kouder dan in Delphi (’s nachts onder nul, overdag zo’n 12 °C), ondanks dat het honderden meters lager ligt. Het zonnige weer maakte echter veel goed. Het was geen slechte keus om naar het zuiden te reizen.

In de lange straat van het station naar het hotel staan opmerkelijk genoeg allemaal Japanse notenbomen (Ginkgo biloba). De afgevallen gele, waaiervormige bladeren waren nog nat van de regen die ’s nachts was gevallen. Sommige bomen hadden nog groene bladeren, anderen waren inmiddels kaal.

’s Ochtends wandelden we kris kras door de stad, onder andere door een nu herfstig park langs een rivier. Op zondag zijn de meeste winkels dicht, zelfs in een grote stad als Larissa. De Byzantijnse kerken klinken en beetje als een moskee, maar dan met minder volume. Het gezang was niet altijd even zuiver.

Tussen de middag aten we een broodje Griekse salade en dronken we een “café Gallico” (Franse koffie), die goed smaakte. Later in de middag aten we uitgebreider, omdat we tijdens het avondeten in de trein zouden zitten. Vaak kregen we de bon voor het eten en drinken vooraf in een klein stalen bekertje. Meestal is er een bedragje van 50-100 cent per persoon voor het couvert dat inclusief water en brood en vaak een klein hapje, zoals olijven en yoghurt is.

@Barend: leuk dat je weer meeleest!

Larissa II 2017 · 30 nieuwe foto's · Album van Marcel Bokhorst
Larissa II 2017 · 30 nieuwe foto’s · Album van Marcel Bokhorst

Het orakel van Delphi

 2017 Griekenland, Reizen  Reacties uitgeschakeld voor Het orakel van Delphi
dec 092017
 

De man van het hotel in Lamia belde een dag van tevoren voor ons naar het busstation voor de tijd van de enige bus per dag via Amfissa naar Delphi (Delfoi) in Stera Ellada. ’s Ochtends liepen we met onze rugzakjes van zo’n zes kilo de ongeveer 2,5 kilometer tussen de huizen en olijfbomen door naar het busstation aan de rand van de stad en kochten we de buskaartjes. We zaten nog een poosje in een gezellig café met lekkere koffie. Op het busstation aten we tegen het middaguur nog een zelf belegd broodje of eigenlijk een pitabroodje met tzatziki en verse komkommer. De bus vertrok om 12.30. We zaten voorin, dus we konden van de mooie uitzichten in de bergen genieten. Ongeveer anderhalf uur later stapten we over in Amfissa en een half uurtje later waren we in het dorpje Delphi, dat klein en overzichtelijk is.

Er was maar één bus per dag terug om 10.00, dus om de archeologische vindplaats van Delphi te verkennen zouden we twee nachten in Delphi moeten overnachten. We kozen hotel Orfeas met een geweldig mooi uitzicht en een zonnig balkon, dat in dit jaargetijde maar de helft kost van wat het in het hoogseizoen kost. We zagen er niet tegenop om twee nachten te blijven.

We aten heerlijk in taverna Vakchos met een prachtig uitzicht op de golf van Korintië. We bleven tot na de sfeervolle zonsondergang.

De volgende dag stonden we op tijd op en na een goed ontbijt liepen we over de weg richting Athene naar de nabije archeologische vindplaats van Delphi. De tickets zijn in de winter voor de helft van de prijs. In de zomer zal het veel drukker en veel heter zijn. Nu was het in de zon soms al warm. We bekeken op ons gemak alle dingen met nog het mooie zonlicht van de ochtend. Bij het orakel kregen we als enige antwoord op dé vraag “42.” We bezochten ook de tempel van Athene een stukje verderop, misschien wel de mooiste plek. Daarna bezochten we nog het museum waar vele mooie in de buurt gevonden voorwerpen te zien waren. Ook in dit museum waren er veel bewakers die goed opletten.

Op de terugweg gingen we bustickets kopen, maar de tijden van de bussen waren anders dan eerder gezegd of begrepen, dus pasten we onze plannen aan. De tweede nacht in het hotel zegden we af, wat gelukkig geen probleem was. We kochten bij de hoogste bakker nog een lekkere tiropita (filodeeg en Griekse kaas). We werden geholpen door een vriendelijke, wat oudere man.

Delphi 2017 · 183 nieuwe foto's · Album van Marcel Bokhorst
Delphi 2017 · 183 nieuwe foto’s · Album van Marcel Bokhorst

Een tussenstop in Lamia

 2017 Griekenland, Reizen  Reacties uitgeschakeld voor Een tussenstop in Lamia
dec 082017
 

Volgens de dienstregeling op het internet was er een bus naar Lamia om 15.00 en een treinverbinding terug via Larissa en Lianokladi om 10.25. De busverbinding was rechtstreeks en voor de treinverbinding waren twee overstappen nodig. De bus zou er ongeveer anderhalf uur over doen en de trein drie uur. We hebben nog op het busstation gevraagd of er geen eerdere bus was, maar dat was helaas niet het geval. We kozen voor de trein en achteraf was dat helemaal geen verkeerde keuze, want het langste stuk door de bergen met mooie vergezichten hadden we een coupé voor onszelf. Er was zelfs stroom om onze telefoontjes op te laden. Reizen met de trein is veel comfortabeler dan met de bus en in Griekenland meestal ook iets goedkoper, hoewel transport in Griekenland in het algemeen niet erg goedkoop is.

Bij het kraantje van het station stond een man zorgvuldig de afwas te doen. Voor we vertrokken plukten we nog twee sinaasappels uit een boom bij het station, die oneetbaar zuur en bitter bleken te zijn. Blijkbaar was dit de reden dat iedereen ze liet hangen!

De treinen waren allemaal te laat, maar sloten gelukkig wel op elkaar aan. Bij aankomst in Lamia (ca. 75.000 inwoners) hadden we bijna anderhalf uur vertraging. In de bergen was het maar 5 °C, maar in Lamia was het 15 °C en net als in de bergen zonnig, dus we hoefden ons niet warm te kleden. ’s Nachts daalde de temperatuur tot onder het vriespunt. In de ochtend warmde het verrassend snel weer op.

We vonden al snel een geschikt en goed betaalbaar hotel. We sliepen in het eenvoudige hotel America in een knusse kamer op de vierde verdieping met een mooi uitzicht op het fort boven de stad. We gebruikten wel onze eigen, ooit in India voor in de trein gekochte dekentjes voor wat extra warmte.

We aten een spanakopita bij een bakker en deden wat boodschappen in een supermarkt met een wat beperkt assortiment. Bij een andere bakker kochten we luxe gebakjes die we bij de thee in de hotelkamer opaten. Het meisje van de bakker legde geduldig uit wat er in de gebakjes zat en bood ons zelfs toeristische informatie aan.

Lamia is een gewone Griekse stad aan de voet van een bergrug zonder toeristische poespas.

Lamia 2017 · 11 nieuwe foto's · Album van Marcel Bokhorst
Lamia 2017 · 11 nieuwe foto’s · Album van Marcel Bokhorst